نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۷۲ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

محنت مردم آزاده فزونتر باشد

بار دل لازمه سرو و صنوبر باشد

عالم خاک بود منتظم از پست و بلند

مصلحت نیست ده انگشت برابر باشد

می توان شمع برافروخت ز نقش قدمش

هر که را آتش سودای تو در سر باشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به بیان دشواری‌ها و دردهای زندگی آزادگان می‌پردازد و می‌گوید که این رنج‌ها طبیعی است. او اشاره می‌کند که دنیا پر از ناهماهنگی‌ها است و نمی‌توان همه چیز را در یک سطح برابر قرار داد. همچنین، از عشق و اشتیاق به معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید هر کسی که احساس آتش محبت در دلش دارد، می‌تواند مانند شمع نورافشانی کند.