نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۷۵ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اند

غافل از جنت دربسته خلوت شده اند

به خوشی چون گذرد عمر بنی آدم را؟

که ز پشت پدر آواره ز جنت شده اند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به نقد ساده‌لوحی افرادی می‌پردازد که بدون درک عمیق از واقعیت‌ها، در گفت‌وگوها و رفتارهایشان دچار اشتباه شده‌اند. آن‌ها غافل از بهشت حقیقی هستند و در یک فضای بسته و خلوت قرار دارند. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که انسان‌ها در جستجوی خوشی و لذت از عمر خود غافل شده‌اند و به یاد می‌آورند که به خاطر نداشته‌ها و فقدان‌ها از بهشت دور افتاده‌اند.