شمارهٔ ۳۷۸ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
دل چو آرایش مژگان تر خویش کند
داغ را آینه دار جگر خویش کند
می برد بخت به ظلمت کده هند مرا
تا چه خاک (سیه) آنجا به سر خویش کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به زیبایی و دل‌باختگی اشاره می‌کند. دل به آرایش مژگان خود می‌پردازد و داغ‌ها و رنج‌ها را به‌عنوان آینه‌ای از دردهای درونی خود نشان می‌دهد. همچنین، به سرنوشتی تاریک و نابسامان اشاره می‌کند که بخت او را به مکانی می‌برد که ممکن است در آنجا دچار ناامیدی و غم شود.