شمارهٔ ۳۹۰ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
چون لاله هر که باده حمرا نمی زند
جوش نشاط چون خم صهبا نمی زند
مجنون که از لباس تعلق برآمده است
آتش چرا به دامن صحرا نمی زند؟
از داغ گشت شورش مغزم زیادتر
گرداب مهر بر لب دریا نمی زند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به حس و حال خود می‌پردازد. او اشاره می‌کند که اگر کسی شراب قرمز بنوشد، مانند لاله شادابی و نشاط را احساس نمی‌کند. مجنون که از دنیای مادی رها شده است، در دلش عشق زنده است ولی همچنان آتش اشتیاقش به اوج نمی‌رسد. همچنین دردها و احساسی عمیق دارد که به مانند گردابی، او را به سمت دریا نمی‌کشاند. در مجموع، ابیات نشان‌دهنده احساسات عمیق و متضاد شاعر در مورد عشق و زندگی است.