نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۹۷ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

این ناقصان که فخر به انساب می کنند

پس پس سفر چو طفل رسن تاب می کنند

اسلاف را هم از نسب خود کنند خوار

بس نیست این ستم که به اعقاب می کنند؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به نقد افرادی می‌پردازند که به خانواده و نژاد خود می‌بالند و فرزندان و نسل‌های بعدی را از خطاهای خود بی‌خبر نگه‌می‌دارند. در واقع، شاعر به این نکته اشاره دارد که این افراد نه تنها به نسل گذشته خود احترام نمی‌گذارند، بلکه نسل آینده را نیز تحت فشار قرار می‌دهند و به آن‌ها ظلم می‌کنند.