نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۹۴ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

چندان که ممکن است کسی مردمی کند

دم را چرا علم کند و کژدمی کند؟

نان جوی به سفره هر کس که هست ازوست

آدم زبان خویش اگر گندمی کند

طوفان نوح، کودک دریا ندیده ای است

جایی که آب دیده ما قلزمی کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به بررسی رفتارهای انسانی و ارتباطات اجتماعی می‌پردازد. او اشاره می‌کند که انسان‌ها به اندازه‌ای که می‌توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، باید تلاش کنند و از علم و دانش خود بهره ببرند. همچنین، عواطف و گفتار انسان‌ها می‌تواند باعث شکل‌گیری جامعه‌ای سالم‌تر شود. در نهایت، شاعر به مقایسه‌ای بین انسان‌ها و طوفان نوح می‌پردازد و بیان می‌کند که چالش‌ها و مشکلات اجتماعی می‌تواند به طور ناگهانی و سخت بر سر جوامع بیافتد.