نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۰۰ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

خطت ز پیش چشم سوادم نمی رود

دلسوزی رخ تو ز یادم نمی رود

هر جلوه ای که دیده ام از سروقامتی

چون مصرع بلند ز یادم نمی رود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به یادآوری زیبایی‌ها و محبت‌های محبوب خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که حتی با گذشت زمان، خط و زیبایی چهره محبوبش از یادش نمی‌رود و هر زیبایی که دیده، نمی‌تواند جای آن را بگیرد. در واقع، احساس عمیق او نسبت به محبوبش و تاثیر آن بر قلبش را بیان می‌کند.