نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۲ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

چنان ز ساده دلی ها رمیده ام ز کتاب

که بوی خون به مشامم رسید ز سرخی باب!

تمام شب به خیال تو عشق می بازم

ز سادگی به کتان صاف می کنم مهتاب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از سادگی خود دور شده و از کتاب‌ها به تجربه‌های تلخی رسیده است. او تمام شب به یاد معشوقش عشق می‌ورزد و به خاطر سادگی‌اش، زیبایی و روشنی را با کتان صاف می‌کند، همچون نور ماه.