نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۲۵ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آخر غبار خط تو گرد کساد شد

جوهر به چشم آینه موی زیاد شد

هر عاشقی که شیوه وارستگی شناخت

چون بنده گریخته بی اعتماد شد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به سیر تحول عشق و روابط انسانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که روابط به تدریج دچار مشکلات و دورنمایی تیره شده‌اند. همچنین به احساس ناپایداری و عدم اعتماد در عشق اشاره می‌کند، به‌طوری‌که عاشقان واقعی، پس از درک حقیقت عشق، به نوعی از وابستگی و محدودیت خود می‌گریزند.