نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۲۱ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

کی دیدمش که گریه سر حرف وا نکرد؟

رنگ شکسته راز دلم برملا نکرد

تنها نبرد جلوه او شمع را ز جای

سرزنده ای نماند که بی دست و پا نکرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر حس تنهایی و ناکامی عاطفی است. گوینده به دیداری اشاره می‌کند که در آن قادر به ابراز احساساتش نبوده و راز دلش را فاش نکرده است. او همچنین به آسیب‌پذیری خود اشاره می‌کند و از عدم وجود کسی که بتواند او را در این شرایط یاری کند، احساس ناامیدی می‌کند.