شمارهٔ ۴۲۸ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به آثار عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که این آثار مانند سنگ در دلش باقی نمانده است. همچنین از وجود کوه‌کن در بیستون و اصلاح رنگش سخن می‌گوید و بیان می‌کند که زیبایی‌اش مانند گل در بازار سهیل یمن نیست و دیگر وجود ندارد. به طور کلی، ابیات حاکی از فقدان و زوال احساسات و زیبایی‌ها است.