نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۷۶ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

فصل گل می گذرد بی قدح و جام مباش

غنچه منشین، گره خاطر ایام مباش

گل و سنبل به از اسباب گرفتاری نیست

گر به گلزار روی بی قفس و دام مباش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این فصل اشاره به گذر زمان دارد و تأکید می‌کند که نباید در اندیشه‌های ناراحت‌کننده و محدودیت‌ها غرق شد. شعرا به زیبایی گل و سنبل اشاره می‌کنند و یادآوری می‌کنند که در زندگی، به دست آوردن لذت‌ها و زیبایی‌ها به‌جای گرفتار شدن در مشکلات، ارزش بیشتری دارد. بنابراین به جای غم و غصه، باید از زیبایی‌های زندگی بهره‌مند شد.