شمارهٔ ۴۷۷ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
آن که از چاک دل خویش بود محرابش
نشود پرده نسیان عبادت خوابش
جوش عشق از لب من مهر خموشی برداشت
این نه بحری است که در حقه کند گردابش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر اشاره به عمق و خلوص عشق و ارتباط معنوی دارد. شخصی که از عمق دل خود عبادت می‌کند، هرگز فراموشی و غفلت به سراغش نمی‌آید. عشقش همچون جوششی است که از دلش می‌جوشد و این عشق، دریایی عمیق است که نمی‌تواند به آسانی در برابر مشکلات غرق شود.