نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۸۸ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

هر کس که چون صدف دهن خویش کرد پاک

لبریز می شود ز گهرهای تابناک

بی سجده می کنند نماز جنازه را

مگذار پیش مرده دلان روی خود به خاک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اهمیت خلوص نیّت و پاکی دل اشاره دارد. شاعر می‌گوید افرادی که دل خود را پاک و بی‌آلایش نگه می‌دارند، از معنویات و گنجینه‌های ارزشمند پر می‌شوند. او همچنین نسبت به کسانی که بی‌احساس و مرده‌دل هستند، هشدار می‌دهد و نمی‌خواهد که در کنار آنان قرار گیرد.