نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۹۰ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

بازآ که بی تو رنگ نیاید به روی گل

در جیب غنچه زنگ برآورد بوی گل

در گلستان حسن تو از جوش عندلیب

تنگ است جای بال فشانی به بوی گل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به نبود محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که بدون حضور او، رنگ و شادی در زندگی وجود ندارد. همچنین به بوی خوش گل اشاره می‌کند که به خاطر حسن محبوبش در گلستان ایجاد شده و نشان‌دهنده‌ی عشق و زیبایی است. در نهایت، احساس تنگی و محدودیت را به خاطر نبود محبوب در زندگی‌اش بیان می‌کند.