نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۹۸ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

پرده بر حسن عمل از دامن تر می کشم

چون صدف دامان تر در آب گوهر می کشم

مهر گل را بر گلاب انداختن کار من است

ناز آن لبهای میگون را ز ساغر می کشم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی و لطافت کار خود اشاره می‌کند. او پرده از حسن عمل برمی‌دارد و مانند صدفی، زیبایی را از دل آب بیرون می‌کشد. همچنین او به هنرمندی در ایجاد محبت و زیبایی می‌پردازد و ناز و محبت را از لبان زیبا و میگون می‌گیرد. به طور کلی، شعر به زیبایی شناسی و عشق اشاره دارد.