شمارهٔ ۵۰۳ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
(تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟
از دعای بی اثر دردسر گردون دهم)
(آشیانی می توانم ساخت در کنج قفس
گر ز دل این خارخار رشک را بیرون دهم)
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان احساسات و دردی عمیق می‌پردازد. او از گریه‌هایش یاد می‌کند و می‌گوید که این گریه‌ها آزاردهنده است. همچنین به دعاهای بی‌اثر و مشکلات زندگی اشاره می‌کند. شاعر توانایی ساختن آشیانی در قفس را دارد، اما برای این کار باید حسادت و رنجش درونش را از دل بیرون کند. این شعر نمادی از تلاش برای رهایی از دردها و احساسات منفی است.