نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۰۵ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

ما به زور اشک، موج از روی جیحون می بریم

چین جوهر از جبین تیغ بیرون می بریم

منع ما دریاکشان ای زاهدان از ابلهی است

ما گلیم خویش را از آب بیرون می بریم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به قدرت و استقامت خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که با تلاش و زحمت، از موانع و مشکلات عبور می‌کند و به نتایج مطلوب دست می‌یابد. اشاره به «اشک موج» و «گلیم» نشان‌دهنده‌ی تلاش برای غلبه بر سختی‌ها و به دست آوردن موفقیت است. در واقع، شاعر به زاهدان هشدار می‌دهد که از دور ماندن از دنیا و نداشتن درک صحیح، مانع از دستیابی به حقیقت و اهداف بلند است.