نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۰۸ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

به می گرد ملال از چهره دل پاک می کردم

ز هر پیمانه ای خون در دل افلاک می کردم

درین ظلمت سرا می یافتم گم کرده خود را

اگر صبح بناگوش ترا ادراک می کردم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از تلاش خود برای زدودن غم و ناراحتی از چهره‌اش صحبت می‌کند. او با هر جرعه‌ای که می‌نوشد، به نوعی در دلش خون می‌جوشد و احساساتش را به آسمان می‌فرستد. در این تاریکی و ناامیدی، او تلاش می‌کند تا خود را پیدا کند و به درک و شعور صبحی که در آن معشوقش را درک کند، برسد.