شمارهٔ ۵۲۰ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
خدنگ او نظری دوخته است بر بالم
امید هست گشادی ز شست اقبالم
در آشیان به خیال تو آنقدر ماندم
که غنچه شد گل پرواز در پر و بالم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به امید گشایش و بهبود وضعیت خود اشاره می‌کند. او به مدت طولانی در انتظار معشوق خود مانده و در خیال او زندگی کرده است. نتیجه این انتظار، شکفتن گل پرواز در بال‌هایش است که نمادی از آزادی و احساسات شاعرانه اوست.