نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۶۶ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای غنچه زر خرید گلستان بوی تو

خورشید خانه زاد شبستان موی تو

سرگشتگی و تیره سرانجامی مرا

غیر از خط سیاه که آرد به روی تو؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با توصیف زیبایی‌های محبوبش از او تقدیر می‌کند. او تو را به غنچه‌ای در گلستان و خورشیدی در شبستان تشبیه می‌کند. همچنین احساس سرگشتگی و نومیدی خود را بیان می‌کند و اشاره دارد که تنها چیزی که به یادگار خواهد ماند، خط سیاه بر چهره محبوبش است.