نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۷۱ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

از عرق رخسار گلگون را گلستان کرده‌ای

بازای سرچشمه خورشید، طوفان کرده‌ای

گرچه شمشیر ترا سنگ فسان در کار نیست

خواب سنگین را فسان تیغ مژگان کرده‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و او را به گلستانی تشبیه می‌کند که از عرق چهره‌اش ساخته شده. همچنین به قدرت و تاثیر نگاه و مژگان او اشاره می‌کند که حتی بدون استفاده از شمشیر، می‌تواند خواب سنگین دشمنان را بر هم بزند. به طور کلی، این اشعار زیبایی و قدرت عشق را به تصویر می‌کشند.