نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۷۲ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

پا چو مجنون جمع اگر در دامن صحرا کنی

می توانی رام لیلی را ز استغنا کنی

بی تأمل می کنی در کار باطل عمر صرف

چون به کار حق رسی امروز را فردا کنی

کار خود را راست کن با قامت همچون الف

با قد خم چون میسر نیست سر بالا کنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اهمیت توجه و تلاش در زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر با اراده و عزم قوی (مانند مجنون در دامن صحرا) تلاش کنی، می‌توانی بر مشکلات غلبه کنی. همچنین، از بی‌توجهی به کارهای بی‌فایده انتقاد می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که باید وقت خود را صرف کارهای مفید و صحیح کرد. در نهایت، تأکید می‌کند که برای رسیدن به اهداف خود، باید راست و استوار بود، چون تأسیس کار درست به قامت و اراده‌ی قوی نیاز دارد.