نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۸۷ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

زهاد را به حلقه رندان چه می بری؟

این خار خشک را به گلستان چه می بری

جنت به چشم مرده دلان نخل ماتمی است

زهاد را به سیر گلستان چه می بری؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به تضاد بین زهد و رندی می‌پردازند. شاعر به زهاد (زاهدان) می‌گوید که چرا آن‌ها را به حلقه رندان (شاعرانی که به زندگی آزاد و خوش می‌پردازند) می‌برند و همچنین به مفهوم جنت (بهشت) اشاره می‌کند که برای مردمی با دل‌های مرده، چیزی جز ماتم نیست. بنابراین، شاعر سوال می‌کند که زهاد چه نیازی به سیر در گلستان دارند، در حالی که زیبایی و حیات واقعی را نمی‌توانند درک کنند.