شمارهٔ ۵۹۶ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکن
اگر ز سوختگانی صدا بلند مکن
مباد ز هر ندامت گزد زبان ترا
به تلخکامی عشاق نوشخند مکن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از محبوب میخواهد که از فریاد و نالههای بیهوده دست بردارد و به سوختگان عشق توجه نکند. او همچنین هشدار میدهد که زبانش را از ندامت و پشیمانی بازدارد و به تلخی و شوخی با عاشقان نپردازد.