شمارهٔ ۵۹۴ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و لطافت دختران اشاره دارد و بیانگر این است که نباید زیبایی آن‌ها را در معرض آفتاب و در معرض دید همگان قرار داد. شاعر به نوعی از شرم و حیا سخن می‌گوید و از دیریابی در نمایاندن زشتی‌ها و آسیب‌های احتمالی که ممکن است به زیبایی‌ها برسد، هشدار می‌دهد. به عبارتی، زیبایی را باید با احتیاط و در خفا نگاه داشت.