نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۰۶ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

نیست هر آیینه را تاب رخ گلرنگ او

هم مگر آیینه سازند از دل چون سنگ او

در شب تاریک نتوان دزد را دنبال رفت

دل گرفتن مشکل است از طره شبرنگ او

از لطافت نسبت رخسار او با گل خطاست

کز نگاه گرم گردد آفتابی، رنگ او

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به زیبایی و جاذبه خاص چهره معشوق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که حتی بهترین آینه‌ها نیز نمی‌توانند تمام زیبایی چهره او را منعکس کنند. در تاریکی، دنبال کردن دزد (به معنای دزدیدن دل یا عشق) دشوار است و دل را آسان نمی‌توان از زیبایی او گرفت. همچنین، لطافت چهره او باعث می‌شود که مقایسه‌اش با گل نادرست باشد، زیرا نگاه او می‌تواند همه چیز را گرم و روشن کند.