شمارهٔ ۶۰۷ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای او
خضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او
خواجه مستغنی ز دین من به دنیای دنی است
چون نباشم من به دین مستغنی از دنیای او؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به مفهوم جاودانگی اشاره می‌کند و وجود عمر و خضر را نمادهایی از این حالت می‌داند. او همچنین به رابطه‌اش با دین و دنیا می‌پردازد و بیان می‌کند که در صورت نداشتن دین، نمی‌تواند از دنیای مادی بی‌نیاز باشد. به عبارت دیگر، شاعر بیان می‌کند که ارزش و اهمیت دین در زندگی او بسیار بالاست و بدون آن نمی‌تواند در دنیای مادی زندگی کند.