نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۱ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

چو آفتاب بکش جام صبحگاهی را

به خاکیان بچشان رحمت الهی را

نماز اگر نکنی اختیار آن با توست

مباد فوت کنی آه صبحگاهی را

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از اهمیت بیداری و بهره‌مندی از صبحگاه سخن می‌گوید و به انسان‌ها توصیه می‌کند که با نوشیدن جام صبح، رحمت‌های الهی را تجربه کنند. او به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی نماز نخواند، اختیار آن با خود اوست، اما به او هشدار می‌دهد که از فرصت‌های صبحگاهی غافل نشود و آن را از دست ندهد.