نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۳۰ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

نمی آیی، نمی خوانی، نمی جویی خبر از من

خدا ناکرده در دل رنجشی داری مگر از من؟

بگو تا گریه را دامان کوشش بر کمر بندم

اگر بر دل غباری داری ای روشن گهر از من

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عدم توجه و بی‌خبر بودن محبوبش نسبت به خود سخن می‌گوید. او نگران است که مبادا دل محبوب از او رنجیده باشد. او از محبوب می‌خواهد که حقیقت را بگوید تا بتواند برای از بین بردن این غم و اندوه تلاش کند.