نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۳۴ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ز عشق بی مژه تر نمی توان بودن

بهار بی می و ساغر نمی توان بودن

دلم ز کنج قفس تا گرفت دانستم

که در بهشت، مکرر نمی توان بودن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها به عمق عشق و وابستگی‌ها اشاره می‌کند. بیان می‌کند که زندگی بدون عشق و زیبایی‌ها (مژه) و بی‌نوشیدن شراب و شوق (بهار) معنا ندارد. همچنین، او به حسرت و محدودیت‌های زندگی (کنج قفس) اشاره کرده و می‌گوید که در بهشت (شادی و آزادی) هم نمی‌توان مکرر بودن را تجربه کرد. در کل، احساس ناتوانی و فقدان را در عشق و زندگی بیان می‌کند.