نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۴۹ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ای

از دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟

ز ره صبر چه پوشم، که (ز) الماس نگاه

سینه پردازتر از چنگل باز آمده ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به اعتراض و ناراحتی خود اشاره می‌کند و از طرف مقابل می‌پرسد که بدون دلیل چرا به سراغ او آمده است. او از درون خود می‌گوید که چیزی برای گفتن ندارد و از درد و رنجی که تحمل کرده، سخن می‌گوید. شاعر به زیبایی و عمق چشم طرف مقابل اشاره کرده و نشان می‌دهد که نگاه او چنگی به دل می‌زند و احساسات عمیقی را در او برمی‌انگیزد.