شمارهٔ ۶۵۱ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟
مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی
جگر خود مخور از حسرت گلزار خلیل
آتش خشم فروخور که گلستان گردی
باش واله که درین دایره بی سر و پا
می شوی مرکز اگر دیده حیران گردی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مضامین عشق و حال انسانی اشاره دارد. شاعر به شنونده می‌گوید که اگر از سخنان پراکنده و ناپایدار دلگیر شود، باید از احساسات منفی دوری کند و بر عشق و محبت تمرکز کند. او همچنین به حسرت زنده‌دل در عشق و خشم اشاره کرده و توصیه می‌کند که با آرامش و تفکر، به جای غم و عذاب، به سمت حقیقت و زیبایی برویم. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که با حیرانی و تفکر عمیق می‌توان به مرکز وجود خود دست یافت.