شمارهٔ ۶۶۹ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ختم است بر خرام تو راه نظر زدن
چون آه صبحگاه به قلب جگر زدن
در خامشی گریز ز گفتار، زان که هست
آن گل به جیب ریختن، این گل به سر زدن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت نگاه و رفتار معشوق اشاره دارد. شاعر با استفاده از تشبیهات زیبا، احساس عمیق خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند و بر اهمیت سکوت و خموشی در درک معانی عمیق زندگی تأکید می‌کند. در نهایت، به این نکته می‌پردازد که برخی زیبایی‌ها را باید در دل خود نگه داشت و از گفتار بیهوده پرهیز کرد.