نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۶۷ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکن

اگر ز سوختگانی صدا بلند مکن

مباد ز هر ندامت گزد زبان ترا

به تلخکامی عشاق نوشخند مکن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به ناله و فریاد بیهوده اشاره دارد و از انسان می‌خواهد که در برابر رنج و سوختگی دیگران، بی‌دلیل صدا بلند نکند. همچنین، به اهمیت کنترل زبان و پرهیز از بیان حرف‌های تلخ و ناامیدکننده در مورد عشق و احساسات اشاره می‌کند. در کل، پیام این بیت‌ها دعوت به آرامش و پرهیز از بیان ناامیدی است.