نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۷۹ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

می به جامم می کند چشم خمارآلود تو

گل به طرحم می دهد روی بهارآلود تو

می رسی از گرد راه و می توان برداشتن

گرده خورشید از روی غبارآلود تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از تأثیر چشم‌ها و زیبایی معشوقه‌اش بر زندگی‌اش صحبت می‌کند. او می‌گوید که چشم‌های خمارآلود معشوقش باعث می‌شود که جام می‌اش پر شود و گل‌ها زیبایی به طرح او می‌دهند. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که معشوقه‌اش مانند خورشید از میان غبار خارج می‌شود و به او نزدیک می‌شود. این تصاویر به خوبی زیبایی و عشق را در کنار هم نشان می‌دهند.