نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۸۵ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

اگر ز تیغ کند روزگار افسر تو

برون نمی رود این باد نخوت از سر تو

ز سرکشی تو نبینی به زیر پا، ورنه

به لای نفی بنا کرده اند پیکر تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به این نکته اشاره دارند که در برابر سختی‌های زندگی (تیغ کند روزگار) نباید به خودبالندگی و تکبر (باد نخوت) ادامه داد. شاعر به تأکید بر لزوم humble بودن و آگاه بودن از وضعیت خود، به مخاطب یادآوری می‌کند که اگر به واقعیت‌های اطرافش توجه کند، متوجه مشکلات و چالش‌هایی که در زیر پا دارد (سرکشی) خواهد شد. به عبارتی، نباید از مشکلات غافل شد و باید به حقیقت وجود خود و دنیای اطراف نگریست.