نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۹ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

غم روزی نخورد هر که دلش آزاده است

روزی اهل تو کل همه جا آماده است

جان روشن ندهد تن به کدورت، چه کند

تیرگی لازمه آب حیات افتاده است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که کسی که دلش آزاده است، هرگز غم نخواهد خورد. روزی و رزق برای افراد آزاد و با روحیه مناسب همیشه فراهم است. همچنین تاکید می‌کند که روح انسانی باید از کدورت‌ها دوری کند، زیرا تاریکی و مشکلات جزئی از زندگی هستند و به نوعی لازم است تا فرد به حیات خود ادامه دهد.