نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۳ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

داغ مشکینم که ناف لاله ها را سوخته است

از تب غیرت گل خورشید را افروخته است

آنچه بر رخساره او می نماید خال نیست

شبنم نازک دلی در آتش گل سوخته است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساساتی عمیق و دردناک اشاره دارد. شاعر از داغی در دل خود صحبت می‌کند که به خاطر عشق و غیرت به معشوق ایجاد شده است. او به زیبایی معشوق می‌نگرد و می‌گوید نشانه‌هایی که بر چهره‌اش دیده می‌شود در واقع درد دل اوست که به شدت در حسرت و سوختن است. به طور کلی، شعر به عشق و رنج ناشی از آن می‌پردازد.