تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۱۷ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به توصیف حال خود می‌پردازد؛ او احساس می‌کند که در سراب‌ها و دریاچه‌های توهمی از عشق غرق شده است و مانند موجی در عذاب و بی‌قراری است به خاطر خوشی‌هایی که از آن برخوردار است.