تکبیت شمارهٔ ۱۰۵۱ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
منم آن لاله که از نعمت الوان جهان
با دل سوخته و خون جگر ساختهام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
فردوسی در این بیت به توصیف خودش به عنوان لالهای میپردازد که با وجود سختیها و رنجهای زندگی، به زیبایی و شکوه خود ادامه میدهد. او احساسات عمیق و دردهای درونیش را به تصویر میکشد و از نقش و جایگاه خود در دنیا سخن میگوید.