تکبیت شمارهٔ ۱۰۵۵ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
چون به داغ غربت من دل نسوزد سنگ را؟
خال موزونم که بر رخسار زشت افتادهام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به احساس تنهایی و غربت خود اشاره میکند و میگوید حتی سنگ هم برای او دلسوزی نمیکند. همچنین به زشتی چهرهاش که خال موزونی بر آن افتاده اشاره دارد. به نوعی، او از غربت و دردهای درونی خود شکایت دارد.