تکبیت شمارهٔ ۱۰۵۶ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
از بهشت افتاد بیرون آدم و خندان نشد
چون نگریم من که از دلدار دور افتادهام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر بیانگر این است که آدم پس از خروج از بهشت خوشحال نیست، زیرا او از معشوق و دلدارش دور شده است. این جدایی او را ناراحت کرده و احساس تنهایی و اندوه را به همراه دارد.