تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۱۳ صائب
صائب / تک‌بیتهای برگزیده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
من که بودم گردباد این بیابان، عاقبت
چون ره خوابیده بار خاطر صحرا شدم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از خود به عنوان گردبادی در بیابان صحبت می‌کند و به نوعی به پریشانی و سردرگمی خود اشاره می‌کند. در ادامه، او بیان می‌کند که پس از طی کردن این مراحل سخت و آشفتهگی، به آرامش و سکون در صحرا دست یافته است. این حرکت از نابسامانی به آرامش نشان‌دهنده تحولی در زندگی شاعر است.