تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۱۷ صائب
صائب / تک‌بیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
اول ز رشک محرمیم سرمه داغ بود
چون خواب، رفته رفته به چشمش گران شدم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت از حسادت و دلبستگی سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که به خاطر محبت عمیق و حسادت نسبت به معشوق، به تدریج سنگینی خواب بر چشمانش می‌افتد، مانند سرمه‌ای که به دلیل احساساتش به او فشار می‌آورد.