تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲ صائب
صائب / تک‌بیتهای برگزیده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
چو برگ، بر سر حاصل نمی‌توان لرزید
کجاست سنگ که دل از ثمر گرفت مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به بیان حسرت و ناامیدی خود می‌پردازد. او می‌گوید که نمی‌تواند مانند برگ درختان از سرزنش و ناامیدی بلرزد و به دنبال چیزی مستحکم و پايدار می‌گردد تا دلش را از میوه‌ی دلخواه پر کند. به نوعی، شاعر به دنبال جایی برای آرامش و استحکام خاطرش است.