تکبیت شمارهٔ ۱۲۲۶ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
پرده بردار ز رخسار خود ای صبح امید
که سیه نامه چو شبهای گناه آمدهایم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از صبح امید میخواهد که پرده را از چهرهاش کنار بزند و خود را نشان دهد. او به شبهای پر از گناه اشاره میکند و میگوید که همچون آن شبها با نامهای سیاه و ناپسند به دنیا آمدهاند. این شعر به نوعی دعوت به روشنایی و امید در مقابل تاریکی و گناه است.