تکبیت شمارهٔ ۱۲۲۸ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ما چو سرو از راستی دامن به بار افشاندهایم
آستین چون شاخ گل بر نوبهار افشاندهایم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به زیبایی و راستقامت بودن خود اشاره دارد. او خود را مانند سرو بلند و استوار میداند که دامنش از حقایق و راستی پر بار است. همچنین آستینش را به شاخ گل تشبیه میکند که زیبایی و طراوت بهار را در خود دارد. به طور کلی، این شعر نماد شیوایی و طراوت در زندگی است.