تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۰۹ صائب
صائب / تک‌بیتهای برگزیده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
من آن زمان چو قلم سر ز سجده بردارم
که طی چو نامه شود روزگار فرقت تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر بیان می‌کند که فقط زمانی قلم را از سجده برمی‌دارد که روزگار جدایی از معشوق به پایان برسد و شرایط به گونه‌ای تغییر کند که بتواند از عشق و وصال صحبت کند. این نشان‌دهنده‌ی عمق احساس و وابستگی او به محبوب است.