تکبیت شمارهٔ ۱۴۱۵ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خواهی حنای پا کن و خواهی نگار دست
من مشت خون خویش نمودم حلال تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به نوعی بیانگر فدای عشق و علاقه به معشوق است. شاعر اشاره میکند که برای محبت و ارتباط با معشوق، خود را قربانی کرده و میخواهد هرگونه آثار و نشانههای عشق را بر خود بگذارد، چه حنای پا باشد و چه نگار دست. در واقع، او بیان میکند که همه چیزش را برای معشوق حلال کرده است.